واقعااااااااااااااااااااا معذرت    باشه بدونین با تموم وجود دوستون دارم

راستی به تموم کسانی که منتظر ادامه ی خاطرم هستن بگم که شرمنده  از اون جایی که آرزوم با خوندن

این نوشته ناراحت میشه نمی تونم ادامه بدم

ایشالله سری بعدی با مطالب جالب میام  فعلا بای

  هواي چشمام بي تو ابريو بارونه          تموم دنيام بي تو مثله زندونه

  تويي تموم دنيام ، آره ميدونم              به ياد چشمايه قشنگت ترانه ميخونم

  بزار بچينم از آسمون نگات ستاره        بدون تو كاشكي آسمون بارون بباره

  نكنه كه بشكني قلبمو بي بهونه            به پات ميمونم تا به ابد عاشقونه

  ميخوام برات سبد سبد گل بيارم           شايد بگي عاشقونه ، دوست دارم

  مي خوام بگم دوستت دارم ، هميشه      دلم هيچ وقت ازت جدا نميشه

   شاعر:  آرزوي زندگيم ...( آرزو)

   لطفا" با اسم آرزو بزاريد تو وبتون ... خيلي مرسي 

شاید هیچ زمان برای دوست داشتن زود نباشد زیرا لحظه ها و عمر از برمان می گذرد

بی آنکه حتی یه ذره گذرش را احسلس کنیم پس بیا قدر لحظه های عمر دست نیافتنی را بدانیم و تک تک ثانیه ها را با عشق سپری کنیم .

اگر دلهایمان شیشه ای نیست حداقل از سنگ نباشد چرا که عشق از دلهای سنگی سخت گریزان است .

و چه خوب است که دلهایمان محل خوبی برای دوست داشتن و عشق باشد...

دوست دارم با تمام تلخی هاش دوست دارم با هم ی اضطرابش

دوست دارم با همه ی دلواپسی هاش دوست دارم با تموم بی وفایی هاش

دوست دارم با تموم وجودم توهم دوسم داشته باش

دلم می خواد با صدای بلند فریاد بزنم که دوست دارم تا همه بشنون که چه حسی بهت دارم 

دوست دارم آرزوی من  با تمام شیرینی هات و تلخی هات

تو هم دوسم داشته باش...

دوست دارم ای عزیزترین کسم                             

دوست دارم آرزوی من.....

آسمان دلم آبی بود . پرنده ای بودم آزاد که به هر جای پر می کشیدم ...

این نوشته از عزیزترین کسم است

معرفت داشته باش حداقل با نام

آرزو ازش استفاده کن...

دو تا چشمام همه جا دنبال تو مي گرده
با نبودنت دلم با غصه ها سر كرده

شب و روز در پي تو من همه جا رو گشتم
يكي گفت غصه نخور اون داره بر مي گرده

زندگي با عشق تو رنگ ديگه داشت برام
رفتي و بدون تو تلخ شده روز و شبام

دل من با هيچ كسي نمي تو نست خو بگيره
شب و روز منتظر و چشم به رات مونده نگام

كسي مثل تو نشد كسي مثل تو نبود
همش از خدا مي خوام كه بيايي زود زود

كاش كه مي شد دوباره باز هم و پيدا بكنيم
سفره عشق مونو با هم ديگه وا بكنيم

كاش تو اين شهر غريب صداي آشنا بياد
دل من هواتو كرده فقط هم تو رو مي خواد

كسي مثل تو نشد كسي مثل تو نبود
همش از خدا مي خوام كه بيايي زود زود

حق با تو بود

دوستت دارم چون زیباترین لحظات زندگی منی.

دوستت دارم چون زیباترین رویای خواب منی.

دوستت دارم چون زیباترین خاطرات منی.

دوستت دارم چون به یک نگاه،عشق منی

گفتی آرزوی قلبت رو بگو آرزوی تو رو داشتم

آرزو

منو ببخش.اگه........خیلی وقتا فراموشت کردم........

منو ببخش.اگه........واسه کار خودم از تو گله کردم.......

منو ببخش.اگه........واسه زندگی که خودم واسه خودم ساختم از تو شکایتی دارم........

منو ببخش.اگه........تو تنهاییام ..........تو غمام..........تو شادیام............به یادت نبودم........

.........خدایا.........

منو ببخش........ به خاطر........ بزرگی خودت

گاهي است در اين تنهايي

 سرت گیر آمدم دختر چی خواهی؟     شدم عاشق از این بهتر چی خواهی؟

     تمام هستی ام یک شهر دل بود             کـه بـخشیدم تـورادیـگر چـه خـواهی؟

تولدت مبارک آرزوی من...

                                

 اگه يه نامه باشم             
پر از پياماي خوب
كاشكي جوابم تو باشي
اگه يه عابر باشم
اسير طوفان شن
كاشكي سرابم تو باشي
پر از گناهم اگر رها شده بي خبر
كاشكي گناهم تو باشي
اگر تمام تنم
دو چشم خسته باشه
كاشكي نگاهم تو باشي
تو در من تب خوندني تب تند و فرياد
تو اصلا تمام مني ، يه سايه ي همسفر ، يه همزاد
تولد يك صدا يه فرياد
سكوت من شيشه اي صداي تو موندني
در من ، طلوع صدايي
تو مثل گل ساده اي نجيب و آزاده اي
اسمت ، صداي رهايي
صداي من رفتني
صداي ما موندني
مثل صداي هميشه
تو مثل گل ساده اي
    نجيب و آزاده ا   
حرفي ، براي هميشه

وقتی کسی رو دوست داری

حاضری جون فداش کنی

حاضری دنیا رو بدی

فقط یه بار نگاش کنی

حاضری قلب تو باشه

پیش چشمای اون گرو

فقط خدای نکرده اون

یه وقط بهت نگه برو

وقتی کسی تو قلبته

یه چیز قیمتی داری

دیگه به چشمت نمیاد

اگه که ثروتی داری

منم تو رو دارم......

دختري از پسري پرسيد :   آيا من نيز چون ماه زيبايم ؟

پسر گفت : نه ، نيستي

دختر با نگاهي مضطرب پرسيد : آيا حاضري تکه اي از قلبت را تا ابد به من بدهي ؟

پسر خنديد و گفت : نه ، نميدهم

دختر با گريه پرسيد : آيا در هنگام جدايي گريه خواهي کرد ؟

پسر دوباره گفت : نه ، نميکنم

دختر با دلي شکسته از جا بلند شد در حالي که قطره هاي الماس اشک چشمانش را نوازش

ميکرد ،  پسر اما دست دختر را گرفت ، در چشمانش خيره شد و گفت :

تو به انداره ي ماه زيبا نيستي بلکه بسيار زيباتر از آن هستي

من تمام قلبم را تا ابد به تو خواهم داد نه تکه اي کوچک از آن را

و اگر از من جدا شوي من گريه نخواهم کرد بلکه خواهم مرد

تقدیم به آرزوی گلم

                      همیشه دوست دارم

کاش میشد فهمید که معنی واقعی عشق چیست آیا در این شهر پر طلاطم کسی هست که مرا باور کند؟

چه سود گر بگويمت كه شام تا سحر نخفته ام

و يا اگر دمي به خواب رفته ام تورا به خواب ديده ام

چه سود گر بگويمت كه بي تو با خيال توبه مي پناه برده ام

و نقش آن دو چشم قصه گو به جام پر شراب ديده ام

چه سود گر بگويمت كه دوريت چو شعله هاي تند تب

به خرمن وجود من شراره هاي درد مي زند

و من درون آن زبانه ها بناي اين دل رميده را

زبن خراب ديده ام...

چه سود گر بگويمت كه بي تو كيستم و چيستم

كه بحر پر خروش من تويي

و ساحل صبور و بي فغان منم!

و من درون موجهاي سركش

تمام هستي و وجود خويش را

چو يك حباب ديده ام

چه سود گر بگويمت

كه من زدوري تو هر نفس ، چو شمع آب مي شوم

و اشكهاي گرم من به دامن شب سياه مي چكد

و من ميان قطره هاي چون بلور آن

محبت تورا، چو نقش سرد آرزو به روي آب ديده ام

چه سود گر بگويمت

تورا به خواب ديده ام و يا كه نقش روي تو به جام پر شراب ديده ام

تو يك خيال دور بيش نيستي و دست من به دامنت نمي رسد

تو غافلي و من تمام مي شوم

وديدگان پر ز راز من هزار بار گفته با دلم

كه من سراب ديد ه ام...

غریبانه های من

( متعلق به سایه)

کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم          پشــت کدوم سد ســکوت پر میکشـی چـکاوکـم

چرا به مــن شـک میکنــی من که منم بــرای تــو          لبـریزم از عـشق تـــو و سرشـــارم از هـــوای تــو

دست کــدوم غـــزل بــدم نـبـــض دل عاشـــــقمو           پشت کدوم بهانه باز پنــــهون کنــم هـق هقـمـو

گریه نمی کنــــم نرو آه نــمــی کشــم بــشـیـــن           حــرف نمیــــــزنم بمـــــون بغــض نمیـکنم ببــیـن

سفرنکــن خورشیدکم تـــرک نــکن ، من و نـــــرو           نبودنــــت مـــرگ منــــه راهــی این ســفـر نشـو

نذارکه عـشق من و تـــو ایــــنجــا به آخر برســــه           بری تـــو و مـــرگ من از رفـــتن تـــو ســـر برســه

نوازشم کن و ببین عشق می ریـــــزه از صـــدام            صدام کن و ببین که باز، غنچه می دن ترانه هام

اگر چه من به چشـم تــو کمـم، قدیمـییم ، گمـم          آتـشـفـشان عـــشقـــم و دریـــای پـر تــلاطـــمـم

(متعقل به    سایه)

  چشمهایت مال من است         
                              نگاهت مال من است        در نگاهت دریایی از عشق میبینم                                
که صادقانه به من می گویند که : دوستم داری
با توآرام می شوم
هر سپیده صبح
هر غروب
هر شامگاه

صدای قدمهای تو
درفضای خانه ای که برای تو با گلهای عشق آذین بسته ام
طنین می افکند
می آیی
در دستانت یک دنیا عشق به همراه داری
به دیدارم امده ای
شانه هایت تکیه گاه منند
فکر کردن به این که یه روزی این جدایی به پایان می رسد
شادم می کند
نوید آمدنت
خانه ام را ستاره باران می کند
می بینی برای دیدارت چه بیقرار نشسته ام
دنیا مال من است
از همه بالاتر عشق تو مال من است
تا با تو هستم
نمی خواهم فکر دوریت
لحظه های شیرین با تو بودن را برآیم تلخ کند

می آیی
در دستانت عشق همراه داری
آمده ای
زندگی دوباره ببخشی
به من میگویی هرگز ترکم نخواهی کرد
عشقت سرپناه تنهاییم خواهد شد
با تو چه خوشبختم
همه جای خانه ام از وجود تو روشن شده
می آیی
من تمام غزل های عاشقانه رابرایت میسرایم
ای آبی ترین آسمان
ای تک ستاره زندگیممرا با خودت ببرتا با تو بمانم
برای همیشه
فاصله ها را می شود از میان بر داشت
دنیا مال ما خواهد شد
چشمهایت مال من خواهد شد
دستهایت گرمای زندگی به من خواهند بخشید

وقتی می آیی
یک قلب عاشق
که متعلق به توست
دو چشمی  که به انتظار ،به در دوخته شده بیا

تا آخر عمر نوکرتم 

                                          در غروب رفتنت آرزوهایم را  شکستم نازنینم

احتیاج دارم به تو

ازدردها متولد شدم و در تمام شعرهای محزون خواهه حسرتم

.

اما پا بر جایم و هنوز مقاوم و بر غربت. غصه. سختی ها ایستاده ام

در شبهای ظلمانی مظلومانه خانه ای اختیار کردم برای انزوای درد الود شبانه

اما هنور شبها خدا را بی خواب میکنم و هنوز نظر بر اسمان دارم تا دری برویم بگشاید

عمری با ظالمان.مظلومان .عاشقان و غریبان.شاهان و گدایان به سر کردم و تو را در غالب

 تک تک انها دیدم اما هنوز با جداییها با ستمها. با غمهایی که قطره قطره اب می شوند سر به

 سرم و فراقت مرا از پای در نیاورده و هنوز زنده ام.

دری در اسمان برویم گشوده شده و کارنامه زندگی در دستم .بدیهایم در دردها و خوبیهایم

 در با تو بودن ثبت شده اند. حالا چه خوب و چه بد باید غربتم و غصه هایم. با خرده

امیدهایم چه صعب و چه سهل وداع گویم              

اما هنوز هم امیدوارم که در اخرین      

       غروب این ستارگان دفتر تلخ جدایی را

             با فصلی شیرین از وصال پایان دهم

                                                اما هنوز........

" قبول کن به اندازه یک نفس"

احتیاج دارم به تو

    نازنينم!                                                    

باز عطر ياد تو،در خاطره ی اتاقم پيچيد!             

باز مهربانی چشمهايت،                                            
                                    
پنجره ی خيالم را ستاره باران کرد!
                                                                                
باز گرمی دستانت،

روحم را تا دورترين،لمس يادها برد!                                            

نازنينم!

به شب و روز قسم!

به تلؤلؤ امواج قسم!

به برگ برگ شاخه های درختان قسم!

به بی قراری بادهای سرگردان قسم!

به آواز قمری های حياتم قسم!

نـــمی توانم پلکهايم را به روی خيال تو ببندم!

نــــمی توانم!

نــمی توانم عطر ياد تو را،از چارفصل دلم پاک کنم!

نـمی توانم!باورکن،نمی توانم!

نازنينم!

ایـــن همـــه فاصله را چگونه تاب بياورم؟

ایـــن همــــه روز را چگونه به تنهايی دوره کنم؟

ایـــن همـــه شمع را با چه رنگی از اميّد، روشن نگه دارم؟

ایـــن همــــــه فصل را تا به کی،خط بزنم؟

چگونه دوستت دارم ها را ترسيم کنم

که کلمه ای حتی،از ياد نرود؟

قصه ی ایـــن همــه دلتنگی را،

با کدام قلم،برايــت بنگارم؟

آخــــر برای تک تک واژه های بی قراريم،

قلمها را طاقتی نيست!

.....

نازنينم!

به اندازه ی تمامـی ابرهای دنیــا،

دلم گرفته است!

به ديدار ایــــن دل غمگين بيا!

شانه هایــت را برای ایــــن هــمه بارش،کم دارم